Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Agaricus augustus

Το γένος των Αγαρικών περιλαμβάνει περίπου 200 υποείδη μανιταριών που ευδοκιμούν σε ολόκληρο τον κόσμο, από την Ευρώπη μέχρι την Αμερική, την Αφρική, την Ασία και τη Νέα Ζηλανδία. Πολλά από τα μανιτάρια αυτού του είδους είναι εδώδιμα, ενώ αρκετά είναι και τα δηλητηριώδη, γι’ αυτό χρειάζεται μεγάλη προσοχή κατά τη συλλογή τους. Σε ορισμένες περιπτώσεις, μάλιστα, είναι τόσο μικρές οι διαφορές μεταξύ ενός είδους από κάποιο άλλο, ώστε μόνο οι πολύ ειδικοί και έμπειροι συλλέκτες είναι σε θέση να αποφαίνονται με ακρίβεια για την εδωδιμότητά τους. Καλό είναι, λοιπόν, να μην καταναλώνουμε μανιτάρια που δεν γνωρίζουμε ή συναντούμε στο δάσος για πρώτη φορά. Μπορούμε απλώς να τα θαυμάζουμε και φυσικά να αποτυπώνουμε την ομορφιά τους στις φωτογραφίες μας.
 Από τα μανιτάρια του γένους των Αγαρικών τον μήνα Αύγουστο έχει την τιμητική του το Agaricus augustus. Οι υψηλές θερμοκρασίες του καλοκαιριού και του φθινοπώρου, σε συνάρτηση πάντα με την υψηλή υγρασία, φαίνεται πως ευνοούν την ανάπτυξη αυτού του τύπου μανιταριού, εξ ου και ο επιθετικός λατινικός προσδιορισμός augustus. Βέβαια, ανάλογα με τις κλιματικές συνθήκες που επικρατούν σε κάθε χώρα, τα μανιτάρια αυτά μπορούν να εμφανιστούν είτε πιο πρώιμα, στην αρχή του καλοκαιριού και όχι απαραίτητα τον Αύγουστο, είτε και αργότερα, στην αρχή του φθινοπώρου. Το Agaricus augustus είναι ένα εδώδιμο, εξαιρετικά εύγευστο μανιτάρι και αρκετά συνηθισμένο. Ευδοκιμεί σε δάση κυρίως κωνοφόρων και πλατύφυλλων, αλλά ακόμη και σε λιβάδια. Ξεκινώντας την περιγραφή του από τον πίλο, δηλαδή το καπέλο του, θα μπορούσαμε να παρατηρήσουμε πως η επιδερμίδα του πίλου είναι ξηρή και καλύπτεται από καφετιά λέπια επάνω σε ένα κιτρινωπό ή λευκό φόντο. Η περιφέρεια του πίλου σε πρώιμο στάδιο είναι ημικυκλική και στο στάδιο της ωρίμανσης γίνεται κυρτή. Η υμενοφόρος, ακριβώς κάτω από τον πίλο, φέρει ελάσματα, τα οποία έχουν ένα απαλό ροζ χρώμα σε πρώιμο στάδιο που με την ωρίμανση γίνονται καφετιά. Ο στύπος, δηλαδή το στέλεχος ή αλλιώς το πόδι του μανιταριού, είναι ροπαλοειδής, με ύψος έως 20εκ. και πλάτος περίπου 4εκ., είναι λευκού χρώματος και αν ξυστεί γίνεται ελαφρώς κιτρινωπός. Επάνω στο στέλεχος διακρίνεται και ένα κρεμαστό δαχτυλίδι. Η σάρκα του είναι παχιά και άσπρη και αναδύει ένα ευχάριστο άρωμα πικραμύγδαλου ή γλυκάνισου.
 Εκτός βέβαια από την εξέταση των εξωτερικών του χαρακτηριστικών και της οσμής, για την ταυτοποίησή του μπορεί να εφαρμοστεί και χημική δοκιμή με ένα διάλυμα υδροξειδίου του καλίου περιεκτικότητας 10% επάνω στον πίλο. Μετά την εφαρμογή του διαλύματος, η επιδερμίδα του πίλου γίνεται κίτρινη. Όταν, λοιπόν, βρεθείτε για βόλτα στο δάσος, κοιτάξτε προσεκτικά ανάμεσα στις φυλλωσιές και κάτω από τα δέντρα. Ίσως κάπου εκεί να κρύβεται αυτή την εποχή και ένα Agaricus augustus που περιμένει να το ανακαλύψετε.
Φωτογραφία: Photo by Nathan Wilson

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Πλένονται ή δεν πλένονται τα μανιτάρια;

Ένα θέμα συζήτησης που πυροδοτεί συχνά σχόλια και διχάζει τους λάτρεις των μανιταριών είναι το εάν πρέπει ή όχι να πλένονται τα μανιτάρια προτού μαγειρευτούν. Επειδή είναι γνωστό πως τα μανιτάρια λόγω της πορώδους σύνθεσής τους είναι αρκετά απορροφητικά, έχει επικρατήσει η άποψη πως τα μανιτάρια δεν πρέπει να πλένονται και αρκεί απλώς να σκουπίζονται με μια υγρή πετσέτα ή να καθαρίζονται με ένα βουρτσάκι.
Σίγουρα, μια μέθοδος γρήγορου καθαρισμού με υγρή πετσέτα εφαρμόζεται εύκολα σε μανιτάρια μικρής ποσότητας και κυρίως σ’ αυτά που προέρχονται από καλλιέργεια. Εφόσον τα μανιτάρια καλλιεργούνται μέσα σε αποστειρωμένα κομπόστ, ελαχιστοποιείται και η πιθανότητα να έχουν αναπτυχθεί βακτήρια και ταυτόχρονα διατίθενται στον καταναλωτή αρκετά καθαρά. 
Τι γίνεται όμως με τα μανιτάρια που συλλέγουμε στο δάσος; Αρκεί ένα απλό υγρό καθάρισμα για να απομακρυνθούν οι λάσπες, τα βακτήρια και τα έντομα; Σ’ αυτή την περίπτωση ασφαλώς και επιβάλλεται το πλύσιμο με νερό, αρκεί να ληφθεί υπόψη πως απαιτ…

Ο Coprinus comatus στη μάχη κατά της λευχαιμίας

Το αρκετά διαδεδομένο και εδώδιμο μανιτάρι Coprinus comatus που ευδοκιμεί στα λιβάδια της Ευρώπης και της Αμερικής φαίνεται πως μπορεί να βοηθήσει στην καταπολέμηση της λευχαιμίας.
Είναι ήδη γνωστό πως ο Coprinus comatus έχει μεγάλη θρεπτική αξία, λόγω της αντιοξειδωτικής και αντιμικροβιακής του δράσης. Σε διάφορες μελέτες που έγιναν στο παρελθόν έχει παρατηρηθεί πως αυτό το μανιτάρι περιέχει στοιχεία που μπορούν να βοηθήσουν ασθενείς που πάσχουν από καρκίνο του προστάτη και γυναίκες με καρκίνο των ωοθηκών. 
Μια καινούργια όμως έρευνα από ομάδα ερευνητών του Πανεπιστημίου της Φλόριντας των ΗΠΑ απέδειξε πως μία πρωτεΐνη του μανιταριού Coprinus comatus συμβάλλει στη θανάτωση του λευχαιμικού κυττάρου T. 
Συγκεκριμένα, οι εργαστηριακές μελέτες απέδειξαν πως η πρωτεΐνη Υ3 που υπάρχει στο μανιτάρι αυτό δεσμεύεται με τη γλυκάνη LDNF και μ’ αυτή τη διεργασία τα ένζυμα που προκύπτουν είναι ικανά να θανατώσουν το λευχαιμικό κύτταρο T σε ένα ποσοστό 90%. Τα αποτελέσματα αυτής της έρευνας δημοσιε…

Αισιόδοξα μηνύματα για την καρποφορία άγριων μανιταριών στην Ελλάδα

Ύστερα από μια μακρά περίοδο ανομβρίας και υψηλών θερμοκρασιών για την εποχή, επιτέλους οι βροχές του 1ου δεκαημέρου του Μαΐου θα μας φέρουν τους πολυπόθητους καρπούς του δάσους, τα μανιτάρια.
Σύμφωνα με τους προγνωστικούς χάρτες ευδοκίμησης μανιταριών του mushring.comυπάρχει μεγάλη πιθανότητα να αρχίσουν να αναπτύσσονται μανιτάρια από τις 9 Μαΐου και κυρίως από τις 10 Μαΐου σε πολλές περιοχές της χώρας μας. 
Μην ξεχνάτε πως, όταν η υγρασία στο δάσος είναι αυξημένη την άνοιξη, ευνοείται η ανάπτυξη των αγαπημένων μας Κανθαρέλων! 
Πάρτε λοιπόν από την επόμενη Τετάρτη με Πέμπτη τα καλαθάκια ανά χείρας και ξεχυθείτε στα δάση για μανιτάρια.
Καλή επιτυχία!