Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Russula delica και Lactarius piperatus: Δύο είδη που μοιάζουν τόσο πολύ!




Τους φθινοπωρινούς μήνες μέσα σε ένα δάσος φυλλοβόλων δέντρων ένας περιηγητής συναντά αρκετά συχνά δύο είδη μανιταριών, τα οποία παρουσιάζουν αρκετές ομοιότητες ως προς την εμφάνιση και συχνά συγχέονται. Τα δύο αυτά μανιτάρια του δάσους είναι ο Lactarius piperatus και η Russula delica, τα οποία θεωρούνται εδώδιμα, αλλά ο Lactarius piperatus λόγω της πιπεράτης γεύσης του δεν θεωρείται εύγευστο μανιτάρι.
Ξεκινώντας την περιγραφή από το μανιτάρι Lactarius piperatus, μπορούμε να παρατηρήσουμε πως η διάμετρος του πίλου κυμαίνεται από 4–16 εκατοστά, είναι κυρτός σε σχήμα που μοιάζει με χωνί. Το χρώμα του πίλου είναι λευκό προς κρεμ, με επιφάνεια που δεν είναι στιλπνή. Αν ξεφλουδιστεί η επιφάνεια του πίλου, η σάρκα του είναι λευκή, παχιά και εύθραυστη. Κάτω από τον πίλο φέρει λεπτά ελάσματα, τα οποία συνδέονται με το στέλεχος και στην αρχή είναι λευκά αλλά όσο ωριμάζει το μανιτάρι γίνονται καφετιά. Αν πιεστούν τα ελάσματα φαίνεται να ρέει ένα λευκό γαλακτώδες υγρό, που με το πέρασμα των ωρών μπορεί να γίνει ανοιχτό πράσινο. Το στέλεχος είναι λευκού χρώματος και όσο το καρπόσωμα μεγαλώνει, γίνεται κούφιο και δεν φέρει δαχτυλίδι. Δεν έχει κάποια ιδιαίτερη οσμή, το αποτύπωμα των σπόρων είναι λευκό και αν εφαρμοστεί στον πίλο χημικό αντιδραστήριο υδροξείδιο του καλίου (KOH), τότε χρωματίζεται σε αποχρώσεις του κόκκινου-μοβ. 
H Russula delica από την άλλη φέρει πίλο με διάμετρο 5–18 εκατοστά, ο οποίος είναι κυρτός και καταλήγει σε σχήμα χωνιού, είναι λευκός και συχνά καλύπτεται από θραύσματα φύλλων. Η επιφάνεια του πίλου είναι στεγνή και καθόλου στιλπνή, όπως και του Λακτάριου, η σάρκα του πίλου είναι λευκή και δεν αλλάζει χρώμα αν κοπεί. Φέρει πυκνά, εύθραυστα και λευκά ή ανοιχτά κίτρινα ελάσματα, τα οποία αν πιεστούν δεν ρέει γαλακτώδες υγρό, όπως στον Λακτάριο. Το στέλεχος είναι κοντό και λευκό, χωρίς να φέρει δακτυλίδι. Το αποτύπωμα των σπόρων είναι λευκό ή κρεμώδες. Η οσμή του μανιταριού είναι ευχάριστη και φρουτώδης στην αρχή, αλλά όσο ωριμάζει τόσο η οσμή αρχίζει να γίνεται δυσάρεστη και να μυρίζει σαν ψάρι. Αν εφαρμοστεί στη σάρκα Guaiacum tincture εμφανίζει γρήγορη αντίδραση και η σάρκα αποκτά ένα σκούρο πράσινο χρώμα. Σε θειϊκό σίδηρο (FeSO4) εμφανίζει ήπια αντίδραση και η σάρκα αποκτά μια απαλή ροζ απόχρωση
Γενικά, και τα δύο είδη μανιταριών δεν αποτελούν στόχο του μανιταροσυλλέκτη, καθώς δεν είναι ιδιαιτέρως εύγευστα, αλλά λόγω της συχνότητας που απαντούν στο δάσος τους φθινοπωρινούς μήνες είναι ένας εύκολος στόχος για παρατήρηση και μελέτη.
Φωτογραφίες:



Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Πλένονται ή δεν πλένονται τα μανιτάρια;

Ένα θέμα συζήτησης που πυροδοτεί συχνά σχόλια και διχάζει τους λάτρεις των μανιταριών είναι το εάν πρέπει ή όχι να πλένονται τα μανιτάρια προτού μαγειρευτούν. Επειδή είναι γνωστό πως τα μανιτάρια λόγω της πορώδους σύνθεσής τους είναι αρκετά απορροφητικά, έχει επικρατήσει η άποψη πως τα μανιτάρια δεν πρέπει να πλένονται και αρκεί απλώς να σκουπίζονται με μια υγρή πετσέτα ή να καθαρίζονται με ένα βουρτσάκι.
Σίγουρα, μια μέθοδος γρήγορου καθαρισμού με υγρή πετσέτα εφαρμόζεται εύκολα σε μανιτάρια μικρής ποσότητας και κυρίως σ’ αυτά που προέρχονται από καλλιέργεια. Εφόσον τα μανιτάρια καλλιεργούνται μέσα σε αποστειρωμένα κομπόστ, ελαχιστοποιείται και η πιθανότητα να έχουν αναπτυχθεί βακτήρια και ταυτόχρονα διατίθενται στον καταναλωτή αρκετά καθαρά. 
Τι γίνεται όμως με τα μανιτάρια που συλλέγουμε στο δάσος; Αρκεί ένα απλό υγρό καθάρισμα για να απομακρυνθούν οι λάσπες, τα βακτήρια και τα έντομα; Σ’ αυτή την περίπτωση ασφαλώς και επιβάλλεται το πλύσιμο με νερό, αρκεί να ληφθεί υπόψη πως απαιτ…

Ο Coprinus comatus στη μάχη κατά της λευχαιμίας

Το αρκετά διαδεδομένο και εδώδιμο μανιτάρι Coprinus comatus που ευδοκιμεί στα λιβάδια της Ευρώπης και της Αμερικής φαίνεται πως μπορεί να βοηθήσει στην καταπολέμηση της λευχαιμίας.
Είναι ήδη γνωστό πως ο Coprinus comatus έχει μεγάλη θρεπτική αξία, λόγω της αντιοξειδωτικής και αντιμικροβιακής του δράσης. Σε διάφορες μελέτες που έγιναν στο παρελθόν έχει παρατηρηθεί πως αυτό το μανιτάρι περιέχει στοιχεία που μπορούν να βοηθήσουν ασθενείς που πάσχουν από καρκίνο του προστάτη και γυναίκες με καρκίνο των ωοθηκών. 
Μια καινούργια όμως έρευνα από ομάδα ερευνητών του Πανεπιστημίου της Φλόριντας των ΗΠΑ απέδειξε πως μία πρωτεΐνη του μανιταριού Coprinus comatus συμβάλλει στη θανάτωση του λευχαιμικού κυττάρου T. 
Συγκεκριμένα, οι εργαστηριακές μελέτες απέδειξαν πως η πρωτεΐνη Υ3 που υπάρχει στο μανιτάρι αυτό δεσμεύεται με τη γλυκάνη LDNF και μ’ αυτή τη διεργασία τα ένζυμα που προκύπτουν είναι ικανά να θανατώσουν το λευχαιμικό κύτταρο T σε ένα ποσοστό 90%. Τα αποτελέσματα αυτής της έρευνας δημοσιε…

Αισιόδοξα μηνύματα για την καρποφορία άγριων μανιταριών στην Ελλάδα

Ύστερα από μια μακρά περίοδο ανομβρίας και υψηλών θερμοκρασιών για την εποχή, επιτέλους οι βροχές του 1ου δεκαημέρου του Μαΐου θα μας φέρουν τους πολυπόθητους καρπούς του δάσους, τα μανιτάρια.
Σύμφωνα με τους προγνωστικούς χάρτες ευδοκίμησης μανιταριών του mushring.comυπάρχει μεγάλη πιθανότητα να αρχίσουν να αναπτύσσονται μανιτάρια από τις 9 Μαΐου και κυρίως από τις 10 Μαΐου σε πολλές περιοχές της χώρας μας. 
Μην ξεχνάτε πως, όταν η υγρασία στο δάσος είναι αυξημένη την άνοιξη, ευνοείται η ανάπτυξη των αγαπημένων μας Κανθαρέλων! 
Πάρτε λοιπόν από την επόμενη Τετάρτη με Πέμπτη τα καλαθάκια ανά χείρας και ξεχυθείτε στα δάση για μανιτάρια.
Καλή επιτυχία!