Καλή χρονιά, ευτυχισμένο, δημιουργικό και τυχερό το 2026, με πλούσιες καρποφορίες μανιταριών και πολλές εξορμήσεις!
Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος το πρώτο άρθρο για το νέο έτος είναι αφιερωμένο στο μανιτάρι της χρονιάς για το 2025.
Από όλα τα άγρια μανιτάρια που εντοπίσαμε, συλλέξαμε και μελετήσαμε το 2025, ξεχωρίσαμε έναν Αμανίτη, όχι βέβαια από τους τοξικούς και θανατηφόρους, αλλά την Amanita ceciliae ή καλύτερα την meridioceciliae!
Η αλήθεια είναι πως προτού αρχίσω να αναρτώ τις φωτογραφίες σε μανιταρο-ομάδες στο facebook, ήμουν σίγουρη πως το εύρημά μου ήταν μια Amanita ceciliae και ήμουν πολύ χαρούμενη που την συνάντησα για πρώτη φορά!
Βέβαια, δικτυακοί φίλοι μου και πιο ειδικοί στο θέμα των μανιταριών σχολίασαν πως επρόκειτο για το νέο είδος που εντοπίζεται στις μεσογειακές χώρες, την Amanita meridioceciliae.
Σύμφωνα με την επιστημονική μελέτη του ILLESCAS, T. που δημοσιεύτηκε το 2023, πρόκειται για ένα νέο είδος που ανήκει στη σειρά Amanita ceciliae και εντοπίζεται σε δάση Quercus spp. Αυτό το νέο είδος είναι μακροσκοπικά και μικροσκοπικά παρόμοιο με το Amanita ceciliae, όμως οι αναλύσεις των γενετικών δεικτών ITS, LSU και RPB2 και των δύο ειδών υποστηρίζουν σαφώς τη διαφοροποίηση μεταξύ τους, καθώς και σε σχέση με άλλα είδη του γένους, επιβεβαιώνοντας ότι πρόκειται για ένα νέο είδος, για το οποίο προτείνεται το όνομα Amanita meridioceciliae.
Η ουσία είναι πως εμείς οι απλοί συλλέκτες αποκλείεται να καταλάβουμε εξ όψεως ποιο μανιτάρι είναι Amanita ceciliae και ποιο meridioceciliae. Υποθέτω πως από τούδε και στο εξής, όσα εντοπίζονται σε μεσογειακές χώρες, όπως στην Ελλάδα, θα το αποκαλούμε ως Amanita meridioceciliae.
Όπως και να έχει, είμαι πολύ χαρούμενη που στο αρχείο μου με τα εδώδιμα είδη που αναζητώ στα βουνά της Ηπείρου προστέθηκε ακόμη ένα, και μάλιστα όχι ιδιαιτέρως γνωστό.
